• Umów się na konsultację
  • +48 789 356 459

Godziny pracy, pon-pt 8:00 – 19:00

TERAPIA

FUNKCJONALNA

Odzyskanie sprawności funkcjonalnej można zmierzyć poprzez ilość zadań ruchowych, jakie może rozpocząć i ukończyć po osiągnięciu celu terapii osoba o zmniejszonej sprawności układu motorycznego. Wywiad poprzedzający terapię ma w tej kwestii istotne znaczenie. To poprzez rozmowę można dowiedzieć się na jakich czynnościach, które pacjent chciałby na powrót móc wykonywać, należy się skupić. Trening ukierunkowuje się na działania kluczowe dla podtrzymania niezależności od opiekunów w życiu codziennym. Dzięki samodzielności w określonym obszarze działania, pacjent częściej mobilizuje się do aktywności i może dłużej zachować poczucie sprawczości, autonomii, skuteczności oraz własnej inicjatywy. Oddziaływanie na gruncie psychologicznym przybliża pacjentowi wiarę, że poprzez modyfikację i wyszczególnienie wybranych, selektywnych ruchów, jest w stanie ustalać priorytety czynności zależnych od woli.

 

Terapię można wdrażać tak u osób leżących jak i u tych, którym pogorszył się chód i nie są w stanie np. zejść po schodach, czy dojść do łazienki i skorzysztać z toalety. Należy w tym celu wykonać diagnostykę funkcjonalną do której upoważniony jest fizjoterapeuta.

kobieta w tańcu
drewniany model człowieka

Przykładowo brak możliwości wykonania przysiadu przybliża okoliczność, w której pacjent będzie mieć trudności z chodzeniem, utrzymaniem równowagi lub nawet z przesiadaniem się z łóżka na fotel. Podobnie wnioskujemy gdy brak możliwości zgięcia kręgosłupa w przód, powoduje sztywność chodu, gorszą orientację w przestrzeni, czy błędną ocenę odległości (np. przy wchodzeniu po schodach). Tak dalece posunięte wnioski biorą się z fizjologii układu ruchu (mięśni, kości, nerwów), gdyż sygnały o pozycji poszczególnych odcinków i części ciała, wysyłają sygnał do centralnego układu nerwowego. Z biegiem czasu przechodzą w nawyki i stereotypy ruchowe, wpływając na ocenę otoczenia i subiektywne poczucie własnych możliwości. Dodatkowo zmniejsza się elastyczność i czas odpowiedzi na bodźce, a takim może być np. utrata równowagi.

 

Jeżeli dochodzi do niedowładów i ograniczeń funkcjonalnych stawów, osoba niepełnosprawna lub starsza wiekiem, bardzo powoli, ale skutecznie, przestaje wykonywać szereg czynności i wycofuje się przed nowymi, choć znanymi, ale coraz trudniejszymi okolicznościami. Opiekunkowie takiej osoby zazwyczaj przechodzą płynnie wraz z zachodzącymi zmianami w intesywniej, częściej i dłużej sprawowaną opiekę. W miarę upływu czasu zmniejsza się możliwość powracania do dobrze znanych już funkcji. Spontaniczne powroty do wykonywania zadań związane są ze zjawiskiem kompensacji i dają obserować się gołym, niewprawionym nawet okiem. Czynności po prostu wykonywane są inaczej. W terapii funkcjonalnej zazwyczaj to jest właśnie środkiem do celu, jednak brana jest pod uwagę progresja choroby, bezpieczeństwo i jakość ruchu.

 

Na ubytki funkcjonalne mają wpływ przewlekłe, postępujące choroby lub procesy starzenia. Nie bez znaczenia jest uprzednia aktwyność fizyczna i umysłowa takiej osoby, gdyż dzięki wypracowanej rezerwie zdrowotnej pozostaje ona dłużej w fazie potencjalnej skuteczności oddziaływań rehabilitacyjnych.

 

Możecie Państwo kontaktować się ze mną przez cały tydzień w celu uzyskania pomocy.

pon-nd do 20:00
+48 789 356 459